Soms is iets gewoon iets anders

....En dan zit ik dus toch in de auto richting Rotterdam. Remco heeft me weten over te halen om toch nog even te komen kijken na mijn werk. Dat overhalen stelt nooit zo veel voor omdat ik niet zo goed ben in ‘nee’ zeggen. Ik heb ook nog een feestje in Utrecht bij een op verzoek niet nader te noemen persoon, dus gewoon even snel op en neer.
Om twaalf uur stap ik de kroeg binnen en het is onwijs druk. In tegenstelling tot de vorige keer is het dit keer druk met heel veel mooie meisjes en vrouwen, nu wel. Even Erwin toeschreeuwen dat tie lekker bezig is en dan Mirjam, Esther en Laura even gedag zeggen.
In de rust ga ik samen met Erwin even gezellig buiten roken en al snel schuift de rest van de band aan. Rob krijgt een kritische vraag van een vrouw uit het publiek en niet geheel onterecht weigert hij hier op te antwoorden. Als de bewuste dame toch blijft door zeuren schuift hij deze schoonheid, inclusief vraag, door naar mij. Ik stel me netjes voor en deze bijdehand in kwestie blijkt René te heten. Of is het Renee, of gewoon Rene? Lekker belangrijk. Nadat ik in, al zeg ik het zelf, zeer duidelijke Jip en Janneke-achtige taal, het verhaal heb uitgelegd hoe het nu allemaal zit komt de volgende vraag van Marc:
“Misschien is het een goed idee om dit verhaal op de site te zetten zodat iedereen weet wat de achterliggende gedachte is. Hoeven we deze vraag nooit meer te krijgen. Regel jij wel even hè?”
Dus bij deze het antwoord op de vraag: “Wat doen de Orchideeën op de backdrop van Fat Monkey en wat hebben ze te maken met een dikke aap?”
Op Sumatra leeft naast de met uitsterving bedreigde Orang-oetan nog een uiterst zeldzame aap, de Benga. Deze aap is in enigszins bewerkte versie als ons logo gaan fungeren. Waarom? Geen idee. Hij zag er wel goed uit geloof ik. Daar wij een uiterst vrolijk bandje zijn wilden we niet alleen een beetje boos kijkende Benga op onze backdrop. We willen natuurlijk niet dat jullie worden afgeschrikt door zoiets. Na een uitgebreid onderzoek naar deze bewuste aap, wisten wij te achterhalen dat deze aap verzot is op Orchideeën. En laat dat nu een zeer vrolijke bloempje zijn. Precies wat wij zochten dus. En zo is dus het ontstaan van onze backdrop met de aap en Orchideeën vrij duidelijk en kort verantwoord lijkt mij zo. Onze vraag is nu om daar dus niet meer over te beginnen...
Het is inmiddels weer tijd voor de jongens om de laatste set te gaan spelen. Ik neem alvast afscheid, want ik zal niet de gehele set blijven; er is nog een feestje dat op me wacht. De manier waarop ze naadloos de fade-out van de cd oppikken en het nummer alsnog uitspelen wordt door het aanwezige publiek zeer gewaardeerd en een warm applaus is het resultaat.
Na een kwartier zie ik dat de jongens alles gewoon goed onder controle hebben. Er wordt goed gedanst en het ziet er ook vanuit de zaal als gezelligheid uit. Ik zwaai nog een keer en voor het eerst in de historie van de Dikke Aap ben ik niet als laatste, maar als eerste weg. Das geen leuk idee en geen goed gevoel. Dit moet een volgende keer echt anders.
Eenmaal op het feestje aangekomen is het kwart over twee. De jongens zijn net klaar bedenk ik. Op het feestje is het eerste dat ik te horen krijg dat er een wanhoopsprestatie is geleverd wat het inkoopbeleid van het bier betreft. Heb ik weer. Ik trek een fles rode wijn open en sta die niet meer af. Het wordt toch nog wel gezellig hier, maar een goede wijn is nog geen bier natuurlijk. Ik sms Remco met de vraag of hij en Mirjam ook nog even langskomen. Zou hij mooi bier mee kunnen nemen. Maar nee, hij haakt af hij kan wel ‘nee’ zeggen. Volgende keer speel ik gelukkig zelf weer en dan blijf ik weer gewoon totdat onze vriend Frank S. gestopt is met zingen.