In de blote kont

Het is acht uur en Marc en ik rijden de snelweg op in mijn ’76 Chevrolet Impala. De zon is rood gekleurd en gaat langzaam onder terwijl wij met zo’n 90 km per uur over de weg cruisen met de ramen open en de geur van vers gemaaid gras opsnuiven. Het is dat er backline achterin ligt, anders hadden we doorgereden tot Frankrijk. Nu zullen we echter stoppen in Rotterdam om weer in ons oude vertrouwde kroegie te spelen.

 

     Nog voor tien uur hebben we opgebouwd en de soundcheck gedaan. Het is nog erg rustig binnen en dus gaan we even buiten kijken of we daar nog wat mensen van de straat kunnen plukken. De terrassen zitten vol en de aangename temperatuur doet vermoeden dat dat ook nog wel even zo zal blijven. Twee meiden staan te wachten op een of meerdere vriendinnen en twijfelen of ze hier wel naar binnen moeten gaan aangezien er entree geld wordt gevraagd. Het gaat hier slechts om een luttele twee euro vijftig en Rob belooft ze dat ze er geen spijt van zullen krijgen. Ze vertouwen Rob niet helemaal en de rest van de band voelt zich verplicht zich er mee gaan bemoeien. Op het eerste gezicht heeft het geen enkel resultaat, maar als we ze uiteindelijk weten te overtuigen dat we toch echt de band van vanavond zijn en dat ze een liedje mogen aanvragen, wachten ze niet eens meer op hun vriendinnen Jiska en Siska om naar binnen te gaan.

 

     We beginnen een kwartier later vanwege de volle terrassen en hebben de setlist een beetje omgegooid zodat we wat rustiger beginnen. Langzaam stroomt het volk binnen en dan komt er een grote groep mannen binnen die een vrijgezellenfeestje hebben. Per toeval gaat het hier om Hans M. die denkt dat het verstandig is om te gaan trouwen met Anne K. en laten we die nu net allemaal kennen. De meeste van deze groep zitten al aardig in de olie en de sfeer schiet in ene meters omhoog. In mijn ooghoeken zie ik een meisje verschijnen met een bruidssluier op haar hoofd. Jawel, er is zojuist nog een vrijgezellenfeestje binnen gekomen en dit keer betreft het een dames divisie. Ook leuk. De twee groepen zijn aan elkaar gewaagd en kunnen het ogenschijnlijk erg goed met elkaar vinden. Muziek en drank verbroederd.

 

     In de rust wordt er met de oude bekenden gesproken en gelachen en herinneringen over het al oude Mariokarten en bier drinken worden er bij gehaald, een goede oude tijd die maar weer eens herleeft dient te worden. Uiteraard moeten we ook even naar buiten voor wat frisse lucht en om daar eventuele aanstaande fans te woord te staan. Het is leuk publiek vanavond en ook buiten komen we er achter dat ze bijzonder sympathiek zijn. Rob krijgt zelfs een bierviltje dat een telefoonnummer vermeldt van een bijzonder mooie jonge vrouw. Het moet niet gekker worden, maar dat wordt het wel...     

 

     Tijdens de tweede set schuiven ook Jiska en Siska aan en is het kwartet weer gelukkig herenigd. Rob vraagt voor de zekerheid nog even of alles goed met ze gaat en na een bevestigend hoofdschudden van het viertal kunnen we weer verder waar we gebleven waren: ROCKEN! Aan het einde van de set valt het me op dat de twee dames die de hele avond voor me stonden zijn verdwenen. En dat na alles wat ze van me wilden weten tijdens de rust. Misschien had ik toch moeten vertellen dat ik rechten studeer.

 

     Een vrouw die erg veel weg heeft van de vrouw zoals beschreven in het blog ‘Sex of fantasie’ heeft het dit keer op Marc voorzien. Met haar ogen kleed ze hem de gehele derde set uit en staat hij in zijn blote kont speciaal voor haar te spelen. Gelukkig voor al de andere aanwezigen vindt dit alleen in haar brein plaats. Ook Remco krijgt de nodige aandacht en ziet zichzelf aanbeden worden door een aantal jongere meisjes die waarschijnlijk door de beveiliging zijn geglipt. Gelukkig houd hij zijn broek, op aanraden van de koningin, aan. Het weer kan toch gekke dingen doen met mensen.

 

     FM heeft één keer op een bruiloft gespeeld en daar zijn we er achter gekomen dat wij geen bruiloften band zijn; we eisen te veel de aandacht op. Maar voor een vrijgezellenfeestje blijken we juist daardoor weer ideaal zodat niet iedereen de doorgaans belachelijk uitgedoste bruid of bruidegom in spe aangaapt en lastig valt met lastige vragen. En wij vinden ze als publiek weer erg goed aangezien dat soort gasten al de hele dag hebben gedronken en op alles wat we doen reageren en niet zo kritisch meer zijn. Dit resulteert in de laatste set dan ook tot de nodige toegifts en een speeltijd van een uur en twintig minuten in plaats van drie kwartier. Maar met zo’n uitzinnig publiek hoor je ons natuurlijk niet klagen. 

 

Op ons gemakje ruimen we de backline op en praten tussendoor nog met de aanstaande bruid en wat vriendinnen van haar. 15 juli gaat ze met de billen bloot en gelukkig voor ons hebben ze al een band, nu staan we op de reserve lijst en dat is genoeg eer. Langzaam wordt iedereen naar buiten geveegd en blijven we alleen over tezamen met het barpersoneel. De vorige keer dat we hier speelden was het nog spannend of mijn Chevy wel zou willen starten aangezien deze op de heenweg al twee keer niet zonder hulp weg kwam, maar daar is sinds kort geen sprake meer van. De oplossing is gevonden in een nieuwe accu. Marc en ik vullen de Chevy weer met hetgeen waar deze ooit voor gemaakt is: een lijken kist. Daarna de rest van de backline er in laden, nog even gedag zeggen en dan vertrekken we met een gorgelende motor. Gelukkig zijn we 4 juni weer terug.

     Als ik bij Marc wegrijd zie ik een rode gloed zich aan de hemel ontwikkelen die een mooie zonnige dag aankondigt. Ik doe mijn raampje open en snuif de geur van vers gemaaid gras op. Het is dat ik zoveel te doen heb, anders zou ik door rijden tot Frankrijk. De zomer flirt zonder enige vorm van schaamte met me en ik ben instant verliefd haar.