Het meisje met het bruine haar

     Daar sta jij dan, met je glanzende bruine haar tot halverwege je rug. Ik gok een jaar of 24, mooie leeftijd. En ik zit daar met mijn bezwete haar en zes hechtingen in mijn kin halverwege de tweede set. We spelen lekker en het publiek doet ook lekker mee. Ik herken zowaar wat mensen en ik zwaai even naar Sabrina. En jij staat daar met je vriendinnen en maakt af en toe een dansje. Het is warm buiten en zo ook binnen. Dorstig weer kunnen we wel stellen en tussen de sets door zijn de verkoelende biertjes meer dan welkom. Tijdens het spelen trouwens ook. En aangezien het zo dorstig weer is en omdat Rob onlangs in het geniep getrouwd is, hebben we een fles lauwe champagne voor hem gekocht om dit heugelijk feit alsnog te vieren. Rob is de eerste van de band die officieel getrouwd is en ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik daarvan moet denken. Maar toch, nogmaals gefeliciteerd Rob en Laura. Denk ik.

 

     Buiten zien we op een groot scherm dat het Nederlands Elftal gelijk heeft gespeeld tegen Brazilië. Volgens ons de verdienste van Tim Krul, want wat wij er van hebben gezien, speelden ze niet bijster goed. Er zijn weer nieuwe fans opgedoken die graag een praatje met ons willen maken en van een afstandje worden we na gewezen, maar dat kan van alles betekenen. Jelmer, huisgenoot van Remco en Mirjam, is voor de gelegenheid ook even langs gekomen en kan de sfeer in Paddy Murphy’s wel waarderen. En dat mag ook wel eens gezegd: de sfeer is hier altijd goed, ondanks dat het in Rotterdam is. En dat dat ook anders kan getuige de man die met zijn gezicht door een dranghek wordt geperst door de uitsmijters van de toko aan de andere kant van de straat terwijl een politiebusje schichtig de straat in rijdt.

 

     Ondanks de warmte is het binnen toch erg druk geworden en zien we het publiek bij elk nummer weer enthousiast reageren. We worden er lichtelijk door aangestoken en zoals we ooit ‘Iedereen is van de wereld’ in een record tijd hebben gespeeld, spelen we nu ‘Brown eyed girl’ in de punk variant. Geen idee of je ook bruine ogen hebt, dat kan ik van deze afstand niet goed zien, terwijl we elkaar toch met enige regelmaat diep in elkaars ogen kijken. Maakt ook niet uit eigenlijk, ik maak er met het zelfde gemak blue, grey of green eyed girl van. 

 

     Somige dagen is het beter om geen AC/DC te spelen. Maar vandaag is duidelijk niet zo’n dag. Het staat eigenlijk niet op de setlist, maar als er door zoveel mensen om wordt geschreeuwd om het te spelen dan zijn wij daar wel toe bereidt. Remco zet ‘Thunderstruck’ in en een hele kroeg zingt het wel bekende ‘Na na na naa na na na na na na naa’ om het vervolgens weer op te pikken bij ‘THUNDER’. Het klinkt heerlijk als je zo zit te spelen en eigenlijk geen idee hebt hoe dit nummer ook al weer gaat. En dan hebben we ook nog ‘Whole lotta Rosie’. Om nu terug te zakken naar een schuifelnummertje zou killing zijn en dus gaan we door en door en door. En als we eindelijk denken dat we mogen stoppen blijken er toch verdacht veel mensen te zijn die ons hier eerder hebben zien spelen. ‘WHOO WHOOOO WHOO WHOO WHOOO’. Als we nu van de bühne af zouden stappen worden we waarschijnlijk gelyncht. Spelen dus. Gelukkig hoeven we het refrein niet zelf te zingen en blijkt het publiek behoorlijk tekstvast. Na nog twee keer terug komen vinden we het toch echt genoeg en gooien we de spreekwoordelijke handdoek in de ring. Terwijl de barman een geinig deuntje opzet hoor je nog een aanzienlijke menigte die geen genoeg kan krijgen van ‘Brohymn’, maar we kunnen wel veilig de bühne af.

 

     Op weg naar het toilet stuiten Remco en ik op een opstopping. Er staat zowaar een file voor het toilet en er valt volgens ons geen andere conclusie te trekken dan dat al deze mensen bewust hebben gewacht met pissen totdat wij klaar waren met spelen. Nog nooit meegemaakt, hoe een groots compliment kan je krijgen? Mensen die bereidt zijn het in hun broek te doen, als ze maar alles hebben meegekregen, niets willen missen. Respect.

 

     Als ik terug kom zie ik je niet meer en ook je vriendinnen schijnen het pand te hebben verlaten. Ik loop naar buiten om te zien of je daar misschien je fiets niet van het slot krijgt of nog met een taxichauffeur staat te onderhandelen over de prijs. Het mag niet zo zijn.

     Samen met Marc wacht ik de eindtune af waarna we kunnen beginnen met de auto te laden. Op weg naar huis blijkt de 24uurs pomp geen 24uurs pomp te zijn en moeten we het zonder nightsnack tot huis zien te halen. Als ik thuis kom is het weer licht en is de nieuwe dag reeds begonnen. De buurman laat zijn hond uit en ik trek nog een biertje open en denk nog eens aan dat meisje met het bruine haar.

 

P.S. Er is ons opgevallen dat er bijzonder veel mensen foto’s en / of filmpjes hebben gemaakt. Dat vinden we niet zo erg, maar het zou ons heel leuk lijken deze foto’s / filmpjes op de site en op hyves te kunnen plaatsen. Dus als jij toevalligerwijs wat leuks in je bezit hebt: mail het gerust door naar dikkeaap@live.nl. Alvast bedankt.